|główna|ulubiony|3681|

2011 *X* *VIII* *IV* *III* 2010 *XI* *VII* *VI* *V* *IV* *II* *I* 2009 *XII* *II* *I* 2008 *XII* *XI* *X* *IX* *VII* *VI* *V* *IV* *III* *II*

Lampa - cud Ignacego Łukasiewicza

Zanurzam się w woni nafty
i otulam się światłem płomyka
niepotrzebne mi z ludźmi kontakty
nigdy nie płakałem, że ludzkość moja znika
Bo idąc ludzkim za przykładem
dawno powinienem jej się pozbyć
dać zasnąć sercu, dać zgodę na zdradę
Poza sobą, nikim się nie troszczyć

Ale czasem w zapachu nafty czuję
woń chwil dobrych i bolesnych
A płomień twarze mi maluje
najpiękniejszych spośród wierszy
Wystarczy tylko, że knot zgaszę
i zapomnieć o sobie wnet pozwolę
sam po sobie nie zapłacze
a Wy dalej toczyć będziecie swą niedole

W ciemności nie chcę się chować
woni daj mądrość i siłę
a ty płomieniu mnie prowadź
i spraw, że zawsze będę tym kim byłem
człowieczeństwa nie zagubię w przyjemności
umocnię to co dobre i najlepsze
a płomień nie zgaśnie nawet w samotności
aż knot do końca wypali się wreszcie.

Głosuj (0)